Wat voorafging:
Hoe heb je ons trouwen gehaald?
Mammie?
Ik had even verdrongen dat je op je 30ste nog bij je ouders woonde.
Waarom ben je dan met me getrouwd?
Raymond heeft Debra gevraagd.
Ben je al bezig met de trouwdag? - AI sinds m'n twaalfde.
Je kent mij pas sinds je 22ste.
Je bent 't laatste stukje van de puzzel.
En als 't geen groots huwelijk wordt? - Dat hoef ik ook niet.
Hooguit 200, 250 man.
De derde of de zeventiende?
De zeventiende. Dan kan de banketbakker pas.
Dan kan ik nog 'n keer passen.
Ben ik ook uitgenodigd?
Eerwaarde Hubley.
En dit is natuurlijk Raymond. - Ja, dit is Raymond.
Ik ben Raymond.
Mooi kruis.
Ik wil eigenlijk 'n grotere.
Dan gaat die zeker naar de slaapkamer?
Net als wanneer je een nieuwe TV koopt.
Aan de slag.
Ga zitten, Debra.
Waarom wil je met Raymond trouwen?
Hij is de liefste en aardigste man die ik ooit ben tegengekomen.
Hij heeft veel gevoel voor humor.
Hij is niet altijd grappig...
maar hij is heel slim en hij kan me zo aan 't lachen maken.
Ik heb me nog nooit bij iemand zo op m'n gemak gevoeld.
Ik wist meteen dat hij de ware was.
Niet liegen.
Ik lieg niet.
Lieg je, Debra?
Heel mooi.
Raymond? Waarom zou jij met Debra willen trouwen?
U zei: Zou willen.
Tegen mij zei u: Waarom zou je met Debra willen trouwen...
en tegen haar zei u: Waarom wil je met hem trouwen?
Er is 'n subtiel verschil.
Hij zei niet: Waarom wou je. - Ik zou nooit 'wou' zeggen.
Maar dat 'zou willen' was tegen mij.
Zo van: Dat zou je wel willen.
Wat doe je nou?
Zeg waarom je met me wil trouwen.
Ze is geweldig. Zo goed?
Geweldig.
Ik neem aan dat jullie niet zelf je gelofte schrijven.
Een andere vraag. Willen jullie kinderen?
We willen 'n groot gezin.
Ik weet 't nog niet zo. - We hebben 't erover gehad.
Dat wil niet zeggen dat ik het al weet.
Ik zit 'n beetje krap in m'n tijd. Maar Raymond:
Voor je beslist om te trouwen moet je eerst diep in je hart kijken.
Dat ben je jezelf en je aanstaande verschuldigd.
Haar.
Jullie kunnen zo lang blijven als jullie willen...
Of zouden willen.
Maar ik heb 'n begrafenis.
God zegene jullie.
Zullen we wat gaan eten?
Wat moest dat voorstellen?
Hij denkt dat je geschift bent.
Jij trouwt met me. - Weet ik.
Daar heb je 't.
Het gaat je niet om mij.
Je wil de bloemen, de jurken...
en de lamskoteletjes met papieren sokjes.
Wat een onzin. 'Ze gebruikt mij omdat ze een grote bruiloft wil.'
Daar trap ik niet in. Zeg 't dan. Je bent gewoon bang.
Bang om weg te gaan bij je mammie.
Ik meende wat ik daarnet zei. Ik hou van je.
En jij van mij. Wil je doen alsof? Doe dan maar alsof je blij bent.
Het kan me niet schelen als je bang of nerveus bent.
Als je de bibbers hebt, koop je maar 'n paar sokken.
Ze wil die bruiloft echt heel graag.
Oom Mel. Alles goed? - Prima.
Je ziet eruit als 'n dood vogeltje.
Dank u. Leuk dat u er bent.
Dit is Lewis. Hij is m'n compagnon.
We zijn geen homo's.
Ik spreek jullie straks nog wel.
Hij moest en zou 'n grotere.
Ik zag je hierheen gaan. - Toe, ma. Nu even niet.
Ik weet wat je doormaakt.
Ik weet er alles van.
Wat is ze knap, hè?
Het valt soms niet mee, met zo'n knap iemand.
Je voelt je zo...
Ons gezin bestaat niet uit de meest...
Neem je vader.
Niet dat ik geen keus had...
maar ik koos hem.
En nu...
Het spijt me zo, Raymond.
Grote genade.
Een hoop volk.
Die vader van Debra, hoe heet hij ook weer?
Ik moet 'm niet.
Maar gelukkig trouw je niet met de ouders.
Na je huwelijk zijn de ouders niet meer zo nadrukkelijk aanwezig.
Zoals jouw moeder? - Geen kwaad woord over haar.
Een vreselijk mens. - Ze heeft me nog gewaarschuwd.
Je verpest zo'n mooie dag. En je komt niet naast me zitten.
Daar is geen plek meer.
Je gaat trouwen. Geweldig.
Ik moet Debra spreken. - Dat mag niet.
Dat weet zelfs ik. Als ik je moeder van tevoren had gezien...
voerde ik dit gesprek nu op 't strand van Jamaica met m'n zoon Ruiz.
Ik weet wat beters.
Jack Daniels?
Luister naar je vader. Je gedraagt je als 'n mietje.
Een paar slokken. Dat haalt de scherpe kantjes eraf.
Wil je m'n toespraak horen?
Nu even niet, Robert.
Best, hoor.
Alles draait om jou.
Ik zie je zo voor 't altaar.
Maak open. Het heeft mij er ook doorheen gesleept.
Alles goed?
Ik krijg de griebels van dit gedoe. Ik zie 'n hoop narigheid.
Als politieman?
Ma en pa.
Hier is de bruidegom.
Dit moesten we je van de bruidegom geven.
Is ze weggegaan?
Nee, mallerd.
Sokken?
Nog tien minuten.
Daar gaat ie dan.
Ze mag er wezen.
Ik zie je zo.
Waar is Ray?
Moet je dat zien.
Zie je dat?
Bedankt. Voor dit.
Vakwerk.
Ga zitten. Ik neem 't wel over.
Je ziet er fantastisch uit.
Doe dat ding weg. - Laat mij maar.
M'n bloemen.
Ik ben weg van je jurk.
Alles in orde? - Wat denk je? Je bent beeldschoon.
Je draait toch niet door, hè?
Ik hou van je.
Teerbeminden...
Moet je haar zien.
Ze is beeldschoon. - Ze is verloofd, hoor.
Jullie staan hier in 't aangezicht van God...
opdat de Heer in 't bijzijn van deze gemeente jullie liefde kan bezegelen.
Dan gaan we nu over tot de huwelijksgelofte.
Zijn jullie in de volle overtuiging dat jullie je leven samen wilt delen?
Ik ook.
Zullen jullie elkaar eren en respecteren?
Ja. Schei uit.
Wat heeft Raymond?
Ik voel me genoodzaakt om iets te zeggen.
Ik was er niet echt van overtuigd dat Raymond klaar was voor 't huwelijk.
Maar nu...
is hij de personificatie van de huwelijkse gedachte.
Er is tenslotte geen vreugdevoller gebeurtenis.
Misschien gedraagt Raymond zich vandaag wel...
zoals God het altijd bedoeld heeft.
Dat is toch goed, hè?
Het is verfrissend en prachtig.
Zijn we al getrouwd?
Raymond, neem jij Debra...
Wacht.
Tot je wettige echtgenote. Wacht.
Zul je haar steunen in goede en slechte tijden...
en haar liefhebben en eren tot de dood jullie scheidt?
Nu.
Is het te laat voor 'n eigen eed?
Wil je iets zeggen?
De ring.
Wat ben jij 'n ukkie.
Het spijt me dat ik zo achterlijk deed.
Ik beloof je dat ik het niet meer zal doen.
Als jij me wil helpen.
Jullie hebben je wil hier uitgesproken.
Wat God heeft samengesmeed, kan geen mens verbreken.
Laat ze 't maar proberen.
Dan verklaar ik jullie nu tot man en vrouw.
Ik hou van je. - Dat zeg je nu.
Voel je je al wat beter? - Best wel.
Dat was 'n fraaie voorstelling.
Ik vond 'm lief.
Zo zou je 't ook kunnen noemen.
Ik ga naar de bar, 'lief worden.
Wat bedoelde hij? - Niks. Hij kletst maar wat.
Je wilt toch niet zeggen...
Was je...
Ben je nu ook dronken?
Ik wist dat er iets was.
Hoe kon je? Heb je dat nodig om met me te trouwen?
Hou op. Kijk dan.
Kijk nou.
Moet ik me ook bedrinken? Twee dronken idioten?
Schei uit. Kijk dan.
Hij is nog dicht. Hij zit nog vol.
Hij gaf 'm aan me, maar ik heb 'm niet opengemaakt.
Dus...
Dat was jij, daarstraks.
Ik kreeg die sokken.
Ik moest er wel om lachen dat je me sokken stuurde.
Ik dacht:
Ze is best grappig.
Toen dacht ik aan waar ik was...
aan jou...
en ons...
En toen had ik die sokken niet meer nodig.
Dus zo ben je als je gelukkig bent.
Ik zou er maar niet aan wennen.
Ik wil graag 'n toost uitbrengen.
Ik wil tegen m'n broer Raymond zeggen...
dat ik wel eens het gevoel had dat hij 't lievelingetje was.
Dat hij altijd kreeg wat hij wilde hebben.
En dat gevoel heb ik nog nooit zo sterk gehad als nu.
Ik wens jullie alle goeds.
Het succes zal ze waarschijnlijk ver bij ons vandaan voeren...
maar we bedenken wel 'n manier om samen te zijn.
Natuurlijk.
Dus laat ons drinken...
op Mr en Mrs Raymond Barone.
Had ik al gezegd dat mijn familie rare trekjes had?
Hoe kon je aan me twijfelen?
Ik ben nog steeds niet overtuigd.
Wat is daar dan voor nodig?
Dutch